İçeriğe atla

Blog

Çocuğunuz Sizden Oyuncak Değil, Sizi İstiyor

Çocuklarımızı mutlu etmek için sürekli bir şeyler alıyoruz; oysa çocukların en çok ihtiyaç duyduğu şey satın alınamaz. Bugün eve gittiğinizde çocuğunuza bir şey almayın, yanına oturun ve onu dinleyin.

Geçenlerde bir anne yanıma geldi.

“Hocam,” dedi, “çocuğum için yapmadığım şey kalmadı. İstediği telefonu aldım, odasını yeniledim, istediği kurslara gönderdim ama hâlâ bana karşı çok uzak.”

Ona tek bir soru sordum:

“Peki en son ne zaman telefonunuzu bir kenara bırakıp yarım saat sadece onu dinlediniz?”

Bir süre sustu. Aslında bazen cevabımız tam da o sessizliğin içinde saklıdır.

Çocuğun ihtiyacı satın alınamaz

Biz çocuklarımızı mutlu etmek için sürekli bir şeyler almaya çalışıyoruz. Oysa çocukların en fazla ihtiyaç duyduğu şey satın alınabilecek bir şey değil.

Çocuğun ihtiyacı annesinin gözüdür.
Babasının sesidir.
Birlikte geçirilen zamandır.
“Anlat bakalım, bugün seni en çok ne mutlu etti?” diye soran bir yetişkindir.

“Bugün kalbin nasıldı?”

Çocuk eve geldiğinde biz çoğu zaman şöyle soruyoruz:

  • “Kaç aldın?”

  • “Ödevini yaptın mı?”

  • “Öğretmenin ne dedi?”

Ama belki de sormamız gereken ilk soru şudur:

“Bugün kalbin nasıldı?”

Bir çocuğun karnesi hakkında her şeyi bilip kalbi hakkında hiçbir şey bilmemek mümkün.

Sonsuza kadar küçük kalmıyorlar

Çocuklarımız büyüyor.

Bize sonsuza kadar küçük kalacaklarını zannediyoruz ama kalmıyorlar.

Bir gün odalarının kapısını kapatıyorlar.
Bir gün arkadaşlarını bize tercih ediyorlar.
Bir gün anlatmak istediklerini başkasına anlatmaya başlıyorlar.

Sonra biz şaşırıyoruz: “Bu çocuk eskiden her şeyi bana anlatırdı.”

Evet. Çünkü eskiden siz de onu dinliyordunuz.

Çocuğunuz size bir şey anlatırken gözünüz telefondaysa çocuk şunu öğrenir: “Anlattığım şey önemli değil.”

Birkaç yıl sonra siz ona bir şey sorduğunuzda başını telefonundan kaldırmıyorsa belki de yalnızca öğrendiğini uyguluyordur.

Büyük cümlelerle değil, küçük anlarla

Çocuk yetiştirmek büyük cümlelerle olmaz. Küçük anlarla olur.

Birlikte yenilen bir tostla…
Yürürken tutulan bir elle…
Akşam yatmadan önce edilen beş dakikalık sohbetle…

Çünkü çocuklar sizin onlara aldığınız oyuncakların çoğunu unutacaklar. Ama kendilerini değerli hissettikleri anları kolay kolay unutmayacaklar.


Bugün eve gittiğinizde çocuğunuza bir şey almayın.

Yanına oturun. Telefonunuzu bırakın. Ve sadece şunu söyleyin:

“Anlat bakalım. Seni dinliyorum.”

Belki de çocuğunuza uzun zamandır vereceğiniz en güzel hediye bu olacaktır.